DBC 3 | Paul Keres 6 | ZZC 2 | Doredenkers 1 |
IJsselstein 1 | Rivierenland 2 | Utrecht 6 | Almkerk 1
Competitieslot | Even schrikken... | Woerden 3 | Terugblik
Gehavend achttal sleept gelijkspel uit het vuur
Ronde 1
| DBC 3 | 4 | ASVN 1 | 4 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Henri van Duijl | 1615 | 0 | Karel den Boer | 1716 | 1 |
| René Nieuwenhuis | 1666 | 0 | Gavin Wallace | 1660 | 1 |
| Albert-Jaap Houtgast | 1617 | 0 | Adriaan Cloin | 1662 | 1 |
| Dirk van Kekem | - | 1 | Har Loeffen | 1541 | 0 |
| Wim Kool | 1593 | 1 | Feike Reitsma | 1523 | 0 |
| Fabian Polman | 1298 | 1 | Jan Engel | 1484 | 0 |
| Nolan Wijenberg | 1529 | 0 | Peter Meijer | 1499 | 1 |
| Joop Faber | 1611 | 1 | Henk de Bruyne | 1496 | 0 |
Avond om snel te vergeten
25-11-2009, Henk de Bruyne
Het was een droevig avondje voor ons achttal.
Dat begon al op de weg ernaartoe.
Door een ongelukkige keuze om de auto op een plek te parkeren waar het nog gratis was, moesten vier van ons een flink eind lopen om het clubhuis van Paul Keres te bereiken.
Bovendien bleek geen van ons precies te weten waar dat lag, zodat we pas tegen achten arriveerden.
We waren nog maar amper begonnen of Adriaan meldde dat hij een 0 gescoord had en maar vast weer op huis aanging: lopend vanuit het centrum van Utrecht naar zijn fiets bij het Makadocentrum.
Even later kwam Gavin vertellen dat het bij hem ook (ongelukkig) was afgelopen.
Nummer 3 in de rij was Jan en ik zelf volgde niet veel later.
Vier kansloze nederlagen, we werden compleet weggespeeld.
De anderen boden wat langer tegenstand en ik begreep dat Karel zelfs even gewonnen stond.
Die was dus weer boos op zichzelf dat hij de winst had laten glippen.
Ja, zo is er altijd wat.
Enfin, de eer werd gered door de halfjes van Feike en Karel, want ook de partijen van Har en Gerard gingen uiteindelijk verloren.
En toen moesten we dus ook nog dat hele eind teruglopen naar de auto... (HdB)
Ronde 2
| Paul Keres 6 | 7 | ASVN 1 | 1 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Alex Veltman | 1707 | 1 | Gerard Huisinga | 1732 | 0 |
| Ritsaert Pel | 1706 | ½ | Karel den Boer | 1716 | ½ |
| Youri Gerritse | 1732 | 1 | Gavin Wallace | 1660 | 0 |
| Gerard Halve | 1770 | 1 | Adriaan Cloin | 1662 | 0 |
| Laurens Winkelhagen | 1654 | 1 | Har Loeffen | 1541 | 0 |
| Jeroen van Meerwijk | 1544 | ½ | Feike Reitsma | 1523 | ½ |
| John van Rooy | 1527 | 1 | Jan Engel | 1484 | 0 |
| Leo Prins | 1492 | 1 | Henk de Bruyne | 1496 | 0 |
Eerste overwinning voor achttal
14-12-2009, Henk de Bruyne
De vooruitzichten waren niet hoopvol: ZZC stond na twee speelronden samen met Paul Keres 6 bovenaan (4 matchpunten) terwijl ASVN nog op de eerste overwinning wachtte.
Verder konden we wederom niet beschikken over Marc-Anton en was Har verhinderd.
Omdat ik ook Eugene niet kon bereiken, werden Jan Engel en Guido Passage opgeroepen om in te vallen.
Maar op de wedstrijdavond bleken de zaken mee te vallen.
Eugene was er wel (met dank aan Jan) zodat ik voor de gelegenheid de rol van non-playing captain op mij kon nemen.
Al gauw werd duidelijk dat het een spannende strijd zou worden; op alle borden verschenen stellingen die min of meer in evenwicht waren.
Aan het eerste bord speelde wit heel modern met een vroege opstoot van g4 maar Gerard liet zich niet van de wijs brengen en kreeg een mooie positie voor al zijn stukken.
Aan bord 2 kreeg Karel al snel bezit van het centrum (pionnen op e4 en d4) terwijl zijn tegenstander de flanken bezette met gefianchetteerde lopers.
Bij bord 3 (van Gavin) waren binnen tien zetten de dames van het bord maar verder was alles in evenwicht.
Gavin speelde de partij trouwens voor een groot deel vanuit de 'huiskamer' waar hij toeschouwerde bij de vluggertjes tussen Elmer, Mitchel en Colijn, en liep alleen van tijd tot tijd even naar de wedstrijdruimte om weer een zet te doen.
Adriaan had aan bord 4 (aangenomen damegambiet) een volstrekt gelijke stelling waarbij het evenwicht nooit verbroken zou worden.
Feike deed het prima aan het vijfde bord en hij was de eerste die een klein materieel voordeeltje (pionwinst) boekte waarbij echter onduidelijk was of hij dat voordeeltje tot winst zou kunnen uitbouwen.
Ook bij de borden 6, 7 en 8 – resp.
Jan, Eugene en Guido – was de stand in evenwicht.
Jan had in een geweigerd koningsgambiet meer ruimte gekregen dan zijn tegenstander; datzelfde gold voor Eugene omdat zijn opponent een vrij passieve pionformatie had (c4 en d3, geen e-pion) en bij Guido werd het middenspel overgeslagen: binnen de kortste keren waren daar zes lichte officieren van het bord (drie van elke kleur).
Guido was dan ook de eerste die kwam vertellen dat hij het punt met de tegenstander had gedeeld – en daar viel natuurlijk niets op af te dingen.
Voor een jeugdspeler een mooi debuut bij het achttal.
Niet veel later volgde Adriaan met zijn halfje en ook dat was exact volgens de verwachtingen.
Rond die tijd was er wel al enige tekening op sommige andere borden te bespeuren: Karel had een paard gevangen ten koste van twee pionnen en stond comfortabel, Eugene kreeg een superieure positie tegen zijn opponent plus een grote voorsprong in bedenktijd en bij Feike had een ruil plaatsgevonden waardoor hij nu een dame plus twee pionnen tegen twee torens had.
Dat zag er dus ook hoopvol uit.
Maar hoopvol of niet, Feike slaagde er niet in zijn voordeel om te zetten in een zege; zijn pionnenstructuur stond weliswaar 'als een huis' maar belemmerde tegelijkertijd een doorbraak.
Hij zat als het ware gevangen in zijn eigen metselwerk: remise dus ook.
Bij Jan was intussen de vlam in de pan geslagen.
Hij won een vol stuk, maar dat ging wel ten koste van de bescherming van zijn koning.
Zijn tegenstander plaatste een correct torenoffer en de nederlaag van Jan was niet meer af te wentelen.
Tussenstand na vier beslissingen: 2½-1½ voor ZZC.
Toch was er geen reden voor grote bezorgdheid, want op de andere borden waren de winstkansen voor ASVN zichtbaar aan het groeien.
Ook Gerard had intussen een pion voorsprong gekregen en hoewel zijn tegenstander nog allerlei dreigingen in de stelling kon vlechten, viel niet te zien hoe hij de partij zou kunnen winnen.
Een tijdlang vielen er geen nieuwe beslissingen tot opeens Mitchel in de huiskamer kwam melden dat zijn broer ging winnen.
We spoedden ons naar bord 4 en zagen hoe Gavins tegenstander een vrijpion wilde laten promoveren, terwijl Gavin zijn beide torens op de tweede rij had gekregen, met ondersteuning van een paard en (even later) een loper: een mooie stelling om te zien en knap berekend door Gavin.
Toen Gavins tegenstander zag dat de promotie te laat kwam omdat hij op de volgende zet mat zou gaan, gaf hij op.
Waarmee de stand weer gelijk was getrokken.
Niet veel later vielen de beslissingen aan de beide topborden.
Op het eerste bord had de witspeler al zijn zware geschut ingezet om de zwarte verdediging te slechten.
Gerard kon weinig anders dan de aanval tegenhouden, maar 'opeens' bleken er geen vluchtvelden meer te zijn voor de witte dame, reden voor Gerards opponent om zijn koning om te leggen.
Een zeer koelbloedige partij van Gerard.
Intussen had Karel aan het tweede bord volgens welingelichte bronnen een kans op torenwinst over het hoofd gezien, maar dat verhinderde hem niet om de partij even later toch fraai tot winst te voeren – waarmee we op 4½ kwamen en de partij van Eugene niet meer van doorslaggevend belang was.
Eerder had Eugenes tegenstander al enkele malen remise aangeboden (een beetje vreemd voor iemand die duidelijk slechter stond) maar omdat de zege binnen was kon ook aan het zevende bord de vrede getekend worden.
Eindstand: 5–3 voor ASVN. (HdB)
Ronde 3
| ASVN 1 | 5 | ZZC 2 | 3 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Gerard Huisinga | 1732 | 1 | Peter Remie | 1734 | 0 |
| Karel den Boer | 1716 | 1 | Jan Willem Verhoeven | 1613 | 0 |
| Gavin Wallace | 1660 | 1 | L.C. van Ginkel | 1655 | 0 |
| Adriaan Cloin | 1662 | ½ | E. van Heusden | 1675 | ½ |
| Feike Reitsma | 1523 | ½ | M. Pulles | 1498 | ½ |
| Jan Engel | 1484 | 0 | C. Puijker | 1426 | 1 |
| Eugene Sigal | - | ½ | W. van Riessen | 1547 | ½ |
| Guido Passage | - | ½ | H. Diependaal | 1568 | ½ |
Punt gered na spannende strijd in Wijk bij Duurstede
05-01-2010, Har Loeffen
Op dinsdag 5 januari 2010 stond de uitwedstrijd van ASVN tegen de Doredenkers op het programma.
Op verzoek van Henk de Bruyne die zich ziek (grieperig) voelde heb ik voor deze wedstrijd het teamleiderschap op mij genomen.
Het is spannende strijd geworden waarbij beide teams voor hebben gestaan met op het slot een thrillereindspel van Adriaan Cloin waarbij het nog 4-4 werd.
Na ongeveer 2½ uur spelen was de stand 2-2.
Karel den Boer kwam aan bord 2 tegen Louis Hijweegen - een sterke taaie speler die weinig foutjes maakte - volgens zijn zeggen niet in de partij en verloor.
De partij van Jan Engel aan bord 6 tegen Claudia Hijweegen was inmiddels in remise geëindigd.
Geen slecht resultaat voor Jan gezien de veel hogere rating van Claudia.
Zelf kwam ik tegen Natasja Hijweegen die goed speelde - beduidend sterker dan je op grond van haar lage rating zou verwachten - na 42 zetten in een volledig dichtgeschoven stelling met elk een koning en 7 pionnen, ook niet verder dan remise.
Waarschijnlijk oefent ze vaak met haar sterkere zusjes en vader want op echt zwakke zetten heb ik haar niet kunnen betrappen.
Eugene Sigal speelde een goede partij en rondde deze na 29 zetten af in een degelijke overwinning op Frans van Amerongen: 2-2.
Aan bord 1 had Gerard Huisinga in zijn karakteristieke actieve schaakstijl inmiddels licht voordeel bewerkstelligd en een pion veroverd met betere stelling.
Op de andere borden waren de stellingen nog min of meer in evenwicht.
Gerard wist zijn voordeel door actief spel nog verder uit te bouwen en met 3 pionnen meer waaronder 2 vrijpionnen en ieder een toren gaf zijn tegenstander op.
Stand 2-3 in het voordeel van ASVN. Een knappe prestatie van Gerard gezien de veel hogere rating van zijn tegenstander.
Aan bord 5 had de tegenstander van Feike Reitsma, B. Oskam, inmiddels een vrijpion op de 6e rij weten te creëren die Feike toch wel de nodige hoofdbrekens bezorgde en hem in het defensief drong.
Toen zijn tegenstander nog een fraai stukoffer plaatste was het pleit definitief beslecht en stonden de teams weer gelijk: 3-3.
Gavin Wallace had in zijn partij tegen Hans Kragten inmiddels de kwaliteit - toren tegen paard - veroverd ten koste van een pion en leek redelijk te staan.
Het paard van de tegenstander stond in het centrum echter sterk gepositioneerd en toen Gavin het binnendringen van de dame enigermate onderschatte, kreeg zijn tegenstander door matdreiging en handig manoeuvreren met de dame een vrijpion en winnend voordeel.
Stand 4-3 in het voordeel van De Doredenkers.
De partij van Adriaan Cloin tegen Amanda Hijweegen was ook uitermate spannend, met zo op het oog ongeveer gelijke kansen. Plotseling kwam Adriaan mij melden dat hij een remiseaanbod van zijn tegenstander had gekregen en vroeg mij hoe te handelen.
Mijn antwoord aan hem was: "beoordeel de stelling zelf, maar we staan wel met 4-3 achter, je hoeft echter geen ijzer met handen te breken".
Opmerking: de teamleider mag alleen advies geven i.v.m. de stand van de wedstrijd en niet de stelling op het bord hierin betrekken, hetgeen ook niet is gebeurd.
In sommige wedstrijden zie ik de teamleider wel eens naar het bord toelopen, daarmee de suggestie oproepend dat hij de stelling wel meeneemt in zijn advies, hetgeen niet juist is.
Adriaan antwoordde mij dat hij toch nog wel mogelijkheden zag in een gecompliceerde stelling en speelde daarop koelbloedig door.
Toen we met zijn allen rond zijn bord stonden bleek alras waarom.
Adriaan had nog 4 pionnen en een zeer sterk loperpaar min of meer gecentraliseerd - waardoor vele velden door deze lopers onder controle werden gehouden - tegen een toren, paard en 3 pionnen.
Waarschijnlijk was de stelling objectief gezien remise, maar zijn tegenstander Amanda Hijweegen zat met ruim 2 minuten op de klok tegen Adriaan met nog ruim 20 minuten op een tikkende tijdbom.
Met nog 56 seconden op de klok dacht ze een pionnetje te snoepen maar werd door het loperpaar en een ongunstige positie van de koning mat gezet, waarmee de stand weer gelijk was en tevens de eindstand 4-4 werd.
Complimenten voor Adriaan voor zijn correcte optreden, koelbloedige spel en volharding.
Al met al geloof ik toch een terechte uitslag, de teams waren aan elkaar gewaagd.
Het schaakgezin Hijweegen hadden gezamenlijk overigens ook een 50% aandeel in de score.
De Doredenkers hebben de eerste twee wedstrijden weliswaar met 5-3 verloren, maar speelden toen niet in hun sterkste opstelling, zodat deze een enigszins vertekend beeld geven.
Ronde 4
| Doredenkers 1 | 4 | ASVN 1 | 4 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Eric Bies | 1936 | 0 | Gerard Huisinga | 1732 | 1 |
| Louis Hijweegen | 1680 | 1 | Karel den Boer | 1760 | 0 |
| H. Kragten | 1641 | 1 | Gavin Wallace | 1660 | 0 |
| Amanda Hijweegen | 1719 | 0 | Adriaan Cloin | 1662 | 1 |
| B. Oskam | 1 | Feike Reitsma | 1523 | 0 | |
| Claudia Hijweegen | 1717 | ½ | Jan Engel | 1484 | ½ |
| Frans van Amerongen | 1506 | 0 | Eugene Sigal | 1 | |
| Natasja Hijweegen | 1319 | ½ | Har Loeffen | 1541 | ½ |
Achttal behaalt moeizaam gelijkspel tegen IJsselsteiners
08-02-2010, Henk de Bruyne
Vooraf waren we, gezien de stand op de ranglijst, optimistisch over onze kansen tegen Het Kasteel 2 uit IJsselstein: ASVN 4 uit 4, Het Kasteel 1 uit 4, daar moest toch van te winnen zijn.
Maar het liep anders...
Het Kasteel, zo was mij uit onderzoek gebleken, koos regelmatig voor tactische opstellingen: een zwakkere speler aan het eerste bord die dan blijkbaar mocht verliezen, en de spelers met ratings van 1700+ aan de lagere borden, in de hoop daarmee de punten te pakken.
Ook tegen ASVN werd dit foefje weer geprobeerd.
Daardoor speelde Gerard tegen een jonge IJsselsteiner die qua rating ruim 200 punten onder hem zat.
Gerard begon met zwart zeer voortvarend in een knotsgekke opening waarbij hij (volgens Colijn) na een zet of zes na Dh4+ al groot voordeel had kunnen behalen.
Helaas wilde hij het te mooi doen en een paar zetten later moest hij zijn beklemde dame voor een witte toren geven.
Vanaf dat moment moesten we dus serieus rekening houden met een 0 op het eerste bord.
Onze eerste 0 viel overigens aan bord 3, waar Gavin binnen de kortste keren door zijn tegenstander overklast werd.
Voor ik hem had kunnen vragen hoe dat gekomen was, bleek hij al vertrokken te zijn.
Mitchel had nog wel in het langslopen het citaat uit zijn mond opgetekend "dat hij als een dweil gespeeld had".
Zelf speelde ik met wit een Siciliaanse afruilvariant.
Die opening bestaat waarschijnlijk niet, maar preciezer kan ik hem niet omschrijven.
In ieder geval kwamen we vrij snel in een eindspel terecht met wederzijds twee torens, een paard en zeven pionnen.
Het verschil was dat de koning van mijn tegenstander ongemakkelijk stond en verder ging het gevecht vooral om de open d-lijn.
Toen ik over die lijn binnendrong was het snel bekeken.
Eerst peuzelde ik het zwarte paard op en twee zetten laten volgde een vorkje op koning en toren.
Daarmee was de stand weer gelijk: 1-1.
Lang konden we daar niet van genieten want Har kwam vertellen dat ook hij zijn partij verloren had.
Nadere gegevens daarover heb ik helaas niet gehoord.
Intussen was Eugene bezig om aan bord 7 steeds meer voordeel te behalen en het was me een raadsel waarom zijn tegenstander door bleef spelen.
Maar op een gegeven moment kwam die toch tot inkeer en legde zijn koning om: 2-2.
Tot zover de vier kortere partijen. Bij de overige borden werd veel langer strijd geleverd.
Gerard bleef onvermoeibaar hopen op het keren van de kansen en Feike stond er ook slecht voor.
Karel (aan bord 2) daarentegen had een ingewikkelde maar goede stelling opgebouwd en Adriaan (aan bord 4) speelde met een pion meer dan zijn tegenstander (al was winst niet gemakkelijk te zien).
Hoe dan ook, we zouden blij mogen zijn met een gelijkspel, een overwinning zou een mirakel zijn.
Aan bord 1 gebeurde het reeds lang onvermijdelijke: Gerard moest berusten in een nederlaag.
IJsselstein ging dus weer aan de leiding. Toen kwam het "moment suprême" van de avond, in de partij van Karel.
Er waren 22 zetten gespeeld en zijn tegenstander had al een keer remise aangeboden, wat Karel misschien wel had willen aannemen, maar wat door mij resoluut werd afgewezen: we hadden zijn overwinning nodig.
En terwijl Karel ingespannen naar de stand op het bord bleef turen, zagen alle omstanders hoe hij met een korte combinatie (twee tussenschaakjes) de zwarte toren kon winnen.
Karel bleef denken... en denken... en speelde vervolgens een heel andere zet. Drama uiteraard.
Intussen had ook Adriaans tegenstander remise voorgesteld (nogal brutaal als je een pion achterstaat), maar ook Adriaan gebood ik als strenge captain op de winst te blijven spelen.
Adriaan begreep wat er van hem verwacht werd, hij ging steeds meer druk op de tegenstander zetten en dwong hem daarmee uiteindelijk op de knieën: de stand was weer gelijk, 3-3.
Karel daarentegen bleef grossieren in het missen van winnende voortzettingen, maar kreeg het geluk dat zijn tegenstander in een stelling die volgens de boeken echt remise was, toch opeens een grote fout maakte waardoor hij een loper kwijtraakte.
En zo stonden we opeens met 4-3 voor.
Alleen Feike was nog bezig, met de moed der wanhoop.
We waren van Feike natuurlijk wel gewend dat hij af en toe op een Houdini-achtige manier kon ontsnappen, maar deze keer was het zelfs voor hem niet mogelijk.
Daarmee werd de eindstand 4-4 en mochten we onze handen dichtknijpen.
En vermoedelijk waren onze tegenstanders ook blij met hun wedstrijdpunt tegen ons.
Ach, als buurgemeenten moet je natuurlijk altijd zorgen dat de verstandhouding goed blijft. (HdB)
Ronde 5
| ASVN 1 | 4 | IJsselstein 2 | 4 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Gerard Huisinga | 1731 | 0 | P. van der Lee | 1519 | 1 |
| Karel den Boer | 1708 | 1 | J. van Gils | 1719 | 0 |
| Gavin Wallace | 1689 | 0 | W. van Leeuwen | 1640 | 1 |
| Adriaan Cloin | 1665 | 1 | M. Oorschot | 1716 | 0 |
| Har Loeffen | 1532 | 0 | A. van Rosmalen | 1588 | 1 |
| Feike Reitsma | 1516 | 0 | J. Baars | 1498 | 1 |
| Eugene Sigal | - | 1 | G. van der Tier | 1538 | 0 |
| Henk de Bruyne | 1471 | 1 | L. Feenstra | 1406 | 0 |
Verrassende en ruime zege achttal
02-03-2010, Adriaan Cloin
Dinsdag 2 maart speelde Nieuwegein 1 uit tegen Rivierenland 2.
Rivierenland 2 is een sterker team, maar heeft het tegen Nieuwegein altijd lastig.
Deze jaargang vormde daarop geen uitzondering.
Sterker nog: Nieuwegein was duidelijk sterker en won overtuigend.
Ondergetekende was rond tien uur als eerste klaar en had zodoende alle tijd om het verslag te maken.
Mijn partij was spannend.
Er werd veel geruild en het leek op een remise af te gaan toen mijn tegenstander in een paard-loper-eindspel twee pionnen verspeelde.
Het uitspelen was verder een formaliteit: 1-0.
De tegenstander van Jan had inmiddels een remise-aanbod gedaan waar Jan over aan het nadenken was.
Daarbij was hij echter vergeten zijn klok in te drukken en na even van het bord weggelopen te zijn, verkeerde hij in de veronderstelling aan zet te zijn.
Jan wist hem er snel van te overtuigen dat hij degene was die mocht zetten, maar accepteerde in plaats daarvan het remise-aanbod, want de stelling was volledig in evenwicht: 1½-½.
De tegenstander van Gavin dacht een leuke aanval op de koningsstelling van Gavin te hebben en offerde daarvoor een stuk.
Gavin kon het offer echter weerleggen, waarna de tegenstander het snel voor gezien hield: 2½-½.
Feike had intussen een loper van zijn tegenstander tot meubilair gedegradeerd en was met een toren op de tweede rij binnen gekomen.
Samen met de dame leverde dat behoorlijk wat matdreigingen op.
Die kon zijn tegenstander nog weerleggen, maar dat koste wel materiaal.
Zoveel dat de tegenstander er geen gat meer in zag: 3½-½.
Eugene had een hele spannende stelling op het bord.
Hij en zijn tegenstander hadden tegengesteld gerokeerd en allebei hadden ze een aanval op de ander zijn koningsstelling.
Op een gegeven moment dacht de tegenstander een winnende aanval te hebben, maar de gespeelde zet was fout, hij gaf gewoon een paard weg: 4½-½.
Nog drie partijen waren bezig en nu waren we al zeker van de overwinning!
Rivierenland kon nu alleen nog de schade beperken.
In de eerste tijdnoodfase leken ze daarin te slagen.
Leo’s tegenstander had in de loop van de partij een vrijpion gekregen en bereikte, met nog 27 seconden op de klok, daarmee de overkant.
Leo geloofde het verder wel en gaf op: 4½-1½.
Har leek kansen te hebben met enkele vrijpionnen, maar ja, de tegenstander had die ook in zijn assortiment.
In plaats van op de vrijpionnen te gokken speelde Har direct op mat.
Dat strandde echter in zetherhaling: 5-2.
De tegenstander van Karel had al redelijk vroeg in de partij een verkeerd offer gedaan, wat hem een stuk had gekost.
Bovendien was hij zich mateloos aan het ergeren over het gekuch van Karel, wat zijn concentratie en dus zijn spel alleen nog maar slechter maakte.
Maar Karel kon het materiële overwicht slechts moeilijk verzilveren.
Bij de eerste tijdnoodfase had de tegenstander zelfs nog een kleine matdreiging.
Tegen de tweede tijdnoodfase zag hij echter het licht: één van zijn vrijpionnen liep door en dat gaf voldoende overwicht om de partij te beslissen: 6-2.
De volgende wedstrijd is alweer op 22 maart.
Dan spelen we thuis tegen de koploper Utrecht 6.
Ronde 6
| Rivierenland 2 | 2 | ASVN 1 | 6 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| D. Hortensius | 1844 | 0 | Karel den Boer | 1708 | 1 |
| W. Mulder | 1733 | 0 | Gavin Wallace | 1689 | 1 |
| J. Garcia | 1736 | 0 | Adriaan Cloin | 1665 | 1 |
| A.C. Houwers | 1757 | 0 | Eugene Sigal | - | 1 |
| B. Driessen | 1731 | ½ | Har Loeffen | 1532 | ½ |
| G. Junge | 1840 | ½ | Jan Engel | 1469 | ½ |
| J. Brandsma | 1622 | 1 | Leo van Uffelen | 1524 | 0 |
| P. Ditmar | 1651 | 0 | Feike Reitsma | 1516 | 1 |
Achttal kansloos tegen Utrecht 6
22-03-2010, Henk de Bruyne
Met een gehavend team trad ASVN op 22 maart jl. aan tegen Utrecht 6, een van de kampioenskandidaten uit de poule.
Gerard Huisinga en Har Loeffen waren verhinderd en de teamcaptain kampte met hoofdpijn.
Hun vervangers waren Sierd van den Beld, Peter Meijer en Jan Engel.
Aan hen heeft het niet gelegen dat we uiteindelijk met forse cijfers verloren, want ze scoorden alle drie een mooie remise.
Voor een goed wedstrijdresultaat was het echter ontoereikend.
Gavin Wallace (bord 1) kwam met zwart slecht uit de opening.
Zijn tegenstander bezorgde hem een onaangename dubbelpion op de f-lijn ten koste van de g-pion, waardoor Gavins koning lelijk op de tocht kwam te staan.
Wit beheerste de diagonalen met dame en loper en het duurde niet lang of Gavin werd positioneel overspeeld en kon vroeg naar huis.
Karel den Boer (bord 2) speelde met wit zijn favoriete opening (e4, Pc3 en f3).
Zo rond de zesde zet plaatste hij een (volgens eigen zeggen doordacht) stukoffer, maar zag daarbij volledig het zwarte tussenschaak met Dh4 over het hoofd.
Dat was op zichzelf nog tot daaraan toe, maar vervolgens snoepte de zwarte dame ook de pion op e4 en de toren op h1.
Arme Karel. Hij bleef welgeteld 53 minuten en 14 seconden nadenken of er een manier was om de zwarte dame te vangen, maar zag alleen maar hoe zijn tegenstander hem misschien zelfs mat kon zetten.
Dat was dus de tweede nul.
Met Adriaan Cloin (bord 3) en Eugene Sigal (bord 4) liep het al niet beter af, al moet gezegd dat ze duidelijk langer tegenstand boden.
Uiteindelijk werden ze allebei redelijk kansloos van het bord gespeeld, waardoor de score aan de vier topborden een diepterecord opleverde dat niet meer overtroffen kan worden.
Het goede nieuws is natuurlijk dat het vanaf nu alleen maar beter kan worden.
Feike Reitsma (bord 5) kwam in een geweigerd damegambiet goed uit de opening, had soms een iets betere stelling maar slaagde er niet in dat lichte overwicht in beslissend voordeel om te zetten.
De logische remise was echter meer dan terecht.
Iets dergelijks gebeurde met Sierd van den Beld (bord 6) die uit een Siciliaanse opening zeer bevredigend kwam te staan, maar – net als Feike – net niet genoeg voordeel kreeg om het volle punt te scoren.
Bij Jan Engel (bord 7) ontstond een nogal koddige situatie, toen hij met zwart een paard tegen een pion voor kwam, maar zijn tegenstander eeuwig schaak kon forceren.
Die tegenstander vroeg vervolgens aan zijn captain of hij remise mocht aanbieden, maar die antwoordde dat hij nog alle tijd had, dus eerst rustig kon afwachten hoe de andere partijen zich zouden ontwikkelen.
Zo liet hij dus de klok eerst nog meer dan een half uur doorlopen, terwijl Jan tot algehele lethargie gedwongen werd, voordat de remise uiteindelijk bezegeld werd.
Peter Meijer tenslotte (bord 8) speelde Italiaans, maar ontdekte dat zijn tegenstander steeds het juiste antwoord had op zijn dreigingen, zodat ook daar de vrede uiteindelijk werd getekend.
Al met al een duidelijke nederlaag die een beetje hoger uitviel dan gehoopt.
We staan nu precies in het midden van de ranglijst (7 uit 7) en moeten nog twee wedstrijden spelen.
Op 12 april uit tegen de huidige hekkensluiter (De Watertoren uit Almkerk) en op 10 mei thuis tegen de huidige koploper (Woerden 3).
Het is zo goed als zeker dat we noch kunnen promoveren noch degraderen.
Ronde 7
| ASVN 1 | 2 | Utrecht 6 | 6 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Gavin Wallace | 1689 | 0 | Evert de Graaf | 1986 | 1 |
| Karel den Boer | 1708 | 0 | Gerard Verholt | 1868 | 1 |
| Adriaan Cloin | 1665 | 0 | Theo Paijmans | 1613 | 1 |
| Eugene Sigal | - | 0 | D. Djukanovic | 1617 | 1 |
| Feike Reitsma | 1516 | ½ | Hans van den Burg | 1531 | ½ |
| Sierd van den Beld | 1516 | ½ | Hidde Bol | 1455 | ½ |
| Jan Engel | 1469 | ½ | Peter de Graaf | 1436 | ½ |
| Peter Meijer | 1531 | ½ | Maurice Diederen | 1261 | ½ |
Achttal nadert gevarenzone na dramatische avond
12-04-2010, Henk de Bruyne
Op 12 april moest ons achttal op pad naar het verre Almkerk, een reis die Gerard op voorhand blijkbaar zo tegenstond dat hij zich liever mentaal op een thuiswedstrijd voorbereidde.
Na een goed en indringend telefoongesprek was hij alsnog bereid zich naar de afspreekplaats te spoeden.
Onze tegenstanders hadden het tot dan toe niet zo goed gedaan in de competitie: ze stonden laatste.
Qua speelkracht mochten we ze echter niet onderschatten; hun gemiddelde rating lag iets hoger dan die van ons: 1606 tegen 1588.
In ons team verving Jan Engel de afwezige Adriaan Cloin (die achteraf gewoon intern gespeeld bleek te hebben - rara, hoe kan dat).
Het begin van de wedstrijd gaf alle uitzicht op een positief resultaat.
Ikzelf was na een klein uurtje klaar met mijn partij, omdat mijn tegenstander de door hemzelf gekozen Weense opening niet echt
onder de knie had en na 16 zetten met twee dubbelpionnen zat opgescheept, waarvan een ook nog eens geïsoleerd.
Toen hij op de 22ste zet (met zijn koning op b1) Dd3 speelde, kon ik met Lc6 een dubbele dreiging invlechten die hem minimaal een kwaliteit zou kosten.
Hij overzag de ergste van de twee dreigingen (23...Le4) en gaf - terecht - meteen op.
Vijf minuten later was ook Gavin klaar met zijn partij.
Met wit had hij zijn favoriete opening kunnen spelen (1. Pc3) en rond de 20ste zet bracht hij met a2-a4 zijn tegenstander zo in verwarring dat die verkeerd afruilde en twee pionnen kwijtraakte.
Omdat daar geen enkele compensatie tegenover stond, gaf ook hij maar meteen op.
Een klein half uurtje later was ook de partij van Jan afgelopen.
In die partij hadden zich enkele wilde slagenwisselingen voorgedaan waarna Jan een toren en twee pionnen over had en zijn tegenstander een paard en vijf pionnen.
Twee minuten later waren alle pionnen van het bord hetgeen absoluut een verdienste van Jan was, maar het resterende eindspel (toren tegen paard) was uiteraard remise.
Dat bracht de tussenstand op 2½-½ voor ons en op de vijf andere borden was niets te zien waarover we ons zorgen hoefden te maken: alle partijen waren min of meer in evenwicht en met name bij Gerard en Eugene was het initiatief overwegend aan Nieuwegeinse kant:
een 5-3 zege lag derhalve in het verschiet. Het liep anders...
De eerste die zich vergaloppeerde, was Har. In een gelijke stand had hij een ongedekte loper op a5 staan en een ongedekt paard op d3. Hoe riskant dat was, merkte hij toen zijn tegenstander Db5 speelde:
aanval op loper en paard tegelijk en tja, dan kan je maar ëën van beide redden.
Har sputterde nog een minuut of vijf door, maar toen had zijn tegenstander bijna alle andere stukken af weten te ruilen en was er nog steeds dat verschil van die ene lichte officier.
Einde oefening voor Har en een nieuwe tussenstand waarbij de voorsprong tot ëën punt geslonken was: 2½-1½.
Nog steeds niets aan de hand, maar niet meer zo rustgevend als daarvoor.
Intussen speelde Gerard aan het eerste bord een dijk van een partij tegen een tegenstander die op papier toch zo’n 250 ratingpunten meer had.
Die tegenstander kon weinig anders doen dan steeds de beste verdedigingszet spelen en bood in die situatie na een tijdje maar eens remise aan.
Gezien de stand in de wedstrijd besloten we dat voorstel te accepteren - iets wat we later enorm betreurden omdat in het uitvluggeren bleek dat de partij toch 'gewonnen' was geweest voor Gerard.
Maar op dat ogenblik leek het een verstandige beslissing.
Niet veel later werd ook de vrede getekend in de partij van Karel, een partij die eigenlijk nooit echt ontbrand was, met een behoorlijk 'vastgelopen' stelling.
Tussenstand: 3½-2½, met alleen nog de partijen van Eugene en Feike aan de gang.
De spelers die klaar waren, hadden vooral oog voor de partij van Eugene omdat zich daar steeds duidelijker winstkansen begonnen af te tekenen.
In een stelling van toren+loper voor Eugene tegen toren+paard voor zijn tegenstander, beheerste Eugene met zwart de tweede rij met zijn toren en kon geforceerd een of meer pionnen veroveren.
Daarvoor moest wel volgens een uitgekiend Plan worden gespeeld en dat was precies wat Eugene deed.
Op dat moment deed zijn tegenstander een paardzet waarmee hij de zwarte toren aanviel en bood hij tegelijk remise aan.
Eugene wilde daar even over nadenken, maar besloot door te spelen omdat zijn Plan normaal gesproken tot winst zou moeten voeren.
In dat Plan was echter geen rekening gehouden met de mogelijkheid dat de eigen toren zou worden aangevallen en Eugene këëk daar dan ook niet eens naar.
Hij was dus volkomen verbouwereerd toen zijn toren op de volgende zet geslagen werd!
Plotseling was de stand weer gelijk (3½-3½) en opeens hing alles van de partij van Feike af.
Daar was de stelling nog steeds remiseachtig, maar het echte probleem was Feikes tijdnood.
Dat had zijn tegenstander ook gezien en die slaagde erin om Feike door zijn vlag te jagen.
Ja, en dat geldt dan helaas ook als een nederlaag.
Daarmee was het drama wel compleet en met een behoorlijk katerig gevoel togen we huiswaarts.
We hebben nu nog ëën wedstrijd te gaan - tegen Woerden 3 - en in die wedstrijd zullen we dus revanche op onszelf moeten zien te nemen.
Ronde 8
| Almkerk 1 | 4½ | ASVN 1 | 3½ | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Sander van Dijk | 1930 | ½ | Gerard Huisinga | 1731 | ½ |
| Anjo Schreuders | 1693 | ½ | Karel den Boer | 1708 | ½ |
| Piet den Uijl | 1445 | 0 | Gavin Wallace | 1689 | 1 |
| Jan van Dongen | 1634 | 1 | Eugene Sigal | - | 0 |
| Andrë van Esch | 1605 | 1 | Har Loeffen | 1532 | 0 |
| Bram Capelle | 1588 | 1 | Feike Reitsma | 1516 | 0 |
| Johan Post | 1414 | ½ | Jan Engel | 1469 | ½ |
| Paul Muys | 1490 | 0 | Henk de Bruyne | 1471 | 1 |
Competitieslot voor ons achttal
12-04-2010, Henk de Bruyne
Na de zeer teleurstellende nederlaag tegen De Watertoren uit Almkerk zou het nog spannend kunnen worden voor ASVN in de onderste regionen van klasse 2c.
Intussen heeft echter Het Kasteel uit IJsselstein ook zijn voorlaatste wedstrijd verloren en staat nu - met nog ëën wedstrijd te gaan - drie wedstrijdpunten op ons achter.
Het team uit Almkerk staat twee wedstrijdpunten op ons achter en kan ons nog in bordpunten voorbijstreven;
daartoe moeten zij in hun laatste wedstrijd (tegen ZZC) tenminste vier bordpunten meer scoren dan wij tegen Woerden.
Laten we proberen het niet zover te laten komen; dan eindigen we ten minste nog op de achtste plaats.
(Hoger kan ook nog indien we onze laatste wedstrijd winnen of gelijk spelen.)
Nog veel spannender is het bovenaan in de stand: maar liefst vier teams staan - met nog ëën wedstrijd voor de boeg - in wedstrijdpunten gelijk, 10 uit 8.
Dat zijn Paul Keres (39,5 bordpunten), DBC (38,5), Woerden (37) en Utrecht (33,5).
Op de allerlaatste wedstrijddag (14 mei) spelen DBC en Paul Keres tegen elkaar!
Bij een gelijkspel gaat het kampioenschap mogelijk naar Woerden of Utrecht.
Dat hangt af van hun resultaten tegen ASVN en Doredenkers als hun respectievelijke tegenstanders op 10 en 11 mei.
In ieder geval weten Paul Keres en DBC voordat zij hun allesbeslissende match tegen elkaar spelen, al wel waar zij aan toe zijn.
Daarbij zijn de kampioenskansen voor Utrecht het kleinst: zij kunnen normaal gesproken alleen nog de titel veroveren als zij z elf van Doredenkers winnen en hun drie concurrenten gelijk spelen of verliezen.
Op bordpunten maken zij (in geval van een gelijk spel tussen DBC en Paul Keres) nog een piepkleine, theoretische kans om boven Woerden te eindigen.
Utrecht moet dan zijn laatste wedstrijd met 8-0 winnen en Woerden met 4½-3½.
In dat geval hebben beide teams 41,5 bordpunten en beslist de uitslag aan het laatste bord van hun onderlinge duel dat destijds in 4-4 eindigde.
Door het schrappen van die uitslag aan bord 8 zou Utrecht alsnog kampioen op bordpunten zijn, maar nogmaals, de kans daarop is niet veel groter dan de kans op het winnen van de jackpot in de Staatsloterij.
Woerden heeft iets meer kans op de titel dan Utrecht.
Bij winst op ASVN en een gelijk spel tussen DBC en Paul Keres zijn zij normaal gesproken kampioen (dus even afgezien van de situatie die hierboven beschreven werd).
Als DBC of Paul Keres de laatste wedstrijd tegen de ander wint, is de kans behoorlijk groot dat dat team zich ook kampioen mag noemen, maar kunnen de bordpunten van Woerden nog roet in het eten gooien.
Woerden staat 2½ bordpunten op Paul Keres achter en 1½ op DBC.
Een grote overwinning van Woerden op ons achttal kan de beide andere titelkandidaten nog flink onder druk zetten.
Ook wij weten dus wat we doen moeten: onze sportieve plicht...!
Even schrikken...
17-04-2010, Henk de Bruyne
Vandaag werd de promotie-/degradatieregeling van de achttallencompetitie voor seizoen 2009-2010 bekendgemaakt.
Waarom zo laat?
Omdat die regeling afhankelijk is van het aantal SGS-teams dat uit de derde klasse van de KNSB degradeert.
Dat blijken dit jaar twee teams te zijn, te weten Utrecht 3 en Paul Keres 3.
Als gevolg daarvan moeten uit de tweede klasse van de SGS (waarin ook ASVN uitkomt) niet alleen de nummers laatst
(10e plaats) degraderen, maar ook drie teams die op de negende plaats zullen eindigen (dat waren er anders twee geweest; CW).
En er zijn vier tweede klassen (A t/m D).
In mijn vorige stukje (over het competitieslot voor ons achttal) had ik geschreven dat er nog een kans bestaat dat De Watertoren uit Almkerk ons in de laatste speelronde op bordpunten inhaalt of zelfs voorbijstreeft wanneer dat team 4 bordpunten meer scoort dan wij.
En bij 3½ bordpunten meer telt het onderlinge resultaat en dat was ook in het voordeel van de Almkerkers.
In dat geval zouden wij op de negende plek eindigen, een plek waarmee we dus zouden kunnen degraderen.
Een snelle inspectie van de situatie in de andere drie tweede klassen leerde mij dat we ons daar gelukkig niet ongerust over hoeven te maken.
We eindigen deze competitie minimaal met 7 wedstrijdpunten.
In de andere drie klassen hebben de huidige nummers negen op dit moment - met nog ëën wedstrijd te gaan - respectievelijk 2, 3 en 3 wedstrijdpunten.
Geen van die drie teams zal dus in staat zijn ons qua wedstrijdpunten in te halen:
ook als we onverhoopt op de negende plaats eindigen, zullen we niet degraderen.
We staan veilig... maar het was toch even schrikken.
Achttal boekt verrassende zege op Woerden 3
10-05-2010, Henk de Bruyne
In de laatste wedstrijd van het seizoen ontving ASVN het derde achttal van Woerden, een team dat nog in de race was voor de titel.
Daarvoor was een ruime zege op ons wel vereist. Vanwege enkele afzeggingen bij het viertal hadden we Sierd gevraagd om mee te spelen.
Achteraf bleek dat een negende man op te leveren - reden voor ondergetekende om als non-playing captain te fungeren.
Omdat ik vervolgens bij de interne competitie nodig was om het oneven op te heffen, heb ik helaas weinig van de partijen kunnen noteren.
Gavin (bord 4) was deze avond het eerst klaar met zijn tegenstander.
In een Franse opstelling verloor deze enkele tempi met zijn dame, waardoor Gavin via Dh5 in ëën klap diep in de zwarte stelling binnendrong.
De zwartspeler kwam deze klap niet meer te boven en moest zijn fout uiteindelijk met een toren verlies bekopen. Einde oefening.
De voorsprong was van korte duur omdat Har in zijn partij van een zwaar vergiftigde e-pion snoepte, hetgeen hem slecht bekwam.
Zijn tegenstander kwam zeer sterk opzetten en Har bezweek onder de druk. Stand weer gelijk.
Intussen liep Karel mopperend door de zaal vanwege ruimtegebrek aan zijn tafel: andere spelers stoorden hem voortdurend als ze 'er even langs wilden'.
Toen het probleem was opgelost, ging Karel meteen veel sterker spelen, resulterend in een prachtig aftrekschaak met damewinst en de zege.
Adriaan had toen al een keer - met mijn toestemming - remise aangeboden aan het tweede bord, maar zijn opponent mocht dat niet aannemen (want Woerden wilde toen nog steeds kampioen worden).
Adriaan ruilde echter onverdroten alle zware stukken en toen zag ook Woerden in dat deze partij remise was: tussenstand 2½-1½ voor ons.
Weer kwam Woerden echter langszij door een nederlaag van Feike aan het zesde bord.
Een verkeerd berekend loperoffer op h7 leidde tot stukverlies, even later gevolgd door nog meer hout: 2½-2½.
Eugene (die zijn afscheidswedstrijd voor ASVN speelde) had een solide stelling maar net niet goed genoeg voor winstkansen, toen zijn tegenstander remise voorstelde.
Gezien de stand bij de andere borden kon hij dat aanbod accepteren: 3-3.
Intussen was Gerard aan bord 1 zeer sterk bezig met twee vrijpionnen die - ondersteund door twee torens - op promotie afstevenden.
Zijn tegenstandster kon deze promotie alleen maar afwenden door een toren te geven en dat was voldoende voor de winst: 4-3, een onverwachte weelde.
Weg kampioenskansen voor Woerden, het kon hooguit nog 4-4 worden, maar zelfs dat zat er niet meer voor ze in.
Sierd had namelijk aan bord 8 een winnende positie opgebouwd, met een kwaliteit en een pion voorsprong, en hoewel zijn tegenstander nog heel lang bleef spartelen, liet Sierd zijn prooi niet meer los.
Eindstand 5-3 voor ASVN.
Door deze fraaie zege staan we nu - heel eventjes - op de zesde plek, met 9 wedstrijdpunten.
De kans dat we die plek vasthouden is betrekkelijk gering: zowel Doredenkers als ZZC kunnen ons nog voorbij.
Maar het is in elk geval een mooi einde van dit seizoen.
(Nagekomen bericht: door nederlagen van zowel ZZC als Doredenkers is de zesde plek nu definitief)
Ronde 9
| ASVN 1 | 5 | Woerden 3 | 3 | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Gerard Huisinga | 1731 | 1 | Pia van Rossum | 1645 | 0 |
| Adriaan Cloin | 1702 | ½ | Peter Dupain | 1684 | ½ |
| Karel den Boer | 1693 | 1 | Hans Ossebaar | 1594 | 0 |
| Gavin Wallace | 1650 | 1 | Henk Dankers | 1662 | 0 |
| Eugene Sigal | 1645 | ½ | Aldo Oxener | 1594 | ½ |
| Feike Reitsma | 1520 | 0 | Ad Goes | 1679 | 1 |
| Har Loeffen | 1521 | 0 | Jeison van der Aalst | 1626 | 1 |
| Sierd van den Beld | 1512 | 1 | Willem Vink | 1591 | 0 |
Terugblik op merkwaardige competitie achttal
Daarnaast werden natuurlijk ook de nodige punten gescoord door de vijf invallers.
Peter Meijer en Sierd van den Beld deden het allebei buitengewoon goed met 1½ uit 2, de 'vaste' invaller Jan Engel scoorde 2 uit 7,
Een gemiddelde rating van 1821! Ruim 200 punten meer dus.
Met dat achttal zouden we over twee jaar in de promotieklasse kunnen spelen.
Met speels gemak...
17-05-2010, Henk de Bruyne
Vrijdag 14 mei werd de laatste - en beslissende - wedstrijd gespeeld in de tweede klasse C.
De winnaar van de match DBC 3 - Paul Keres 6 zou zich kampioen mogen noemen en bij een gelijkspel zou Utrecht 6 de lachende derde zijn.
Zover kwam het niet: het team van Paul Keres versloeg DBC gedecideerd met 6-2 en legde zo beslag op de titel.
Onze welgemeende felicitaties gaan derhalve naar het team dat daar, gezien het aantal gescoorde bordpunten, ook het meeste recht op had.
Ons eigen achttal eindigde zoals al eerder gemeld, uiteindelijk op de zesde plaats, met een keurige 50% score:
3 overwinningen, 3 gelijke spelen en 3 nederlagen.
Tot zover niets aan de hand, maar het gekke was wel dat we zowel tegen de vijf teams die boven ons eindigden als tegen de vier teams onder ons, op diezelfde 50% uitkwamen.
Tegen de nummers 1 t/m 5 (Paul Keres, Utrecht, DBC, Rivierenland en Woerden) scoorden we 5 uit 5; tegen de nummers 7 t/m 10 (Doredenkers, ZZC, Almkerk en IJsselstein) 4 uit 4.
We reserveerden blijkbaar ons beste spel voor de sterkste tegenstanders...
De pechprijs gaat trouwens naar het team van Woerden.
Voor de slotronde maakten ze nog een reële kans op het kampioenschap, door hun nederlaag tegen ons duikelden ze naar de vijfde plaats in de eindstand.
Daarvoor was wel enig rekenwerk nodig, want ze hadden op het eind precies evenveel wedstrijdpunten (10) en bordpunten (40) als Rivierenland, waardoor het onderlinge duel moest bepalen wie vierde werd en wie vijfde.
Op 19 januari hadden deze teams tegen elkaar gespeeld. Uitslag 4-4.
Dan maar de uitslag van het achtste bord schrappen. Nog geen winnaar: 3½-3½.
Aan het zevende bord bleek Woerdenaar Jeison van der Aalst (dezelfde die ook Har een nederlaag had weten toe te brengen) gewonnen te hebben van Jeroen Brandsma.
Door het schrappen van dat bordpunt eindigde Rivierenland dus boven Woerden op de vierde plek.
ASVN gebruikte voor haar negen wedstrijden in totaal 13 spelers.
Regelmatig moesten een of twee reserves worden opgeroepen en dat leidde ertoe dat Jan Engel onze supersub werd: liefst zeven van de negen wedstrijden speelde hij mee!
Kijken we naar de individuele prestaties van de acht basisspelers, dan blijkt good old Karel den Boer het beste individuele resultaat te hebben geboekt: 6 punten uit 9 wedstrijden (67%).
Grote klasse, Karel! Het volledige klassement ziet er als volgt uit:
# Speler Pt W Pc 1 Karel den Boer 6 9 67% 2 Adriaan Cloin 5 8 63% 3 Gerard Huisinga 3½ 6 58% 4 Eugene Sigal 4 7 57% 5 Gavin Wallace 5 9 56% 6 Henk de Bruyne 2 4 50% 7 Feike Reitsma 2½ 9 28% 8 Har Loeffen 1 7 14%
Samengevat, als achttal in deze samenstelling horen we helemaal in deze tweede klasse thuis.
Dat biedt ook goede perspectieven voor volgend seizoen.
Wel zullen we moeten proberen een opvolger te vinden voor Eugene, vooral ook omdat het dit jaar geen enkele keer gelukt is om Marc-Anton Kruft mee te laten spelen.
Wat dat betreft is het natuurlijk jammer dat zoveel van onze leden hun externe wedstrijden bij andere clubs spelen.
Nu spelen we met een team dat een gemiddelde Elo-rating heeft van 1619 punten, een van de laagste gemiddeldes in de huidige competitie.
Maar kijk eens even hoe ons dream team eruit zou kunnen zien:
B Speler Elo 1 Elmer van Veenendaal 2047 2 Colijn Wakkee 2015 3 Marc-Anton Kruft 1886 4 Mitchel Wallace 1788 5 Gerard Huisinga 1731 6 Ben Westerman 1709 7 Adriaan Cloin 1702 8 Karel den Boer 1693