Binnen een uur zat mijn eigen wedstrijd er alweer op. Mijn tegenstander zondigde tegen enkele openingsregels van het Siciliaans – koningsvleugel werd niet ontwikkeld, lange rokade met pionnen op a6, b7 en c5, dat soort dingen – en toen hij op de twaalfde zet veel te passief h6 speelde, stortte zijn stelling razendsnel in: mat in zestien zetten. Helaas lieten mijn teamgenoten mij daarna nog tweeëneenhalf uur wachten voor ik weer naar huis mocht.
Daardoor kon ik wel zien hoe Leo drie kwartier later het tweede punt binnenhaalde. In "De Biltse Variant" (de uitdrukking is van Leo!) ging de strijd vooral om de open c-lijn, met dame, toren en paard. Helaas voor wit kwam diens toren op c3 daarbij zo in de verdrukking dat deze helemaal klem kwam te staan en geen verweer had toen Leo hem met een pion aanviel. Einde partij na 21 zetten.

Het derde punt kwam van Feike die met wit goed uit de d4-opening kwam en al gauw een pion voorkwam. Daarmee was het pleit nog allerminst beslecht, want er ontspon zich een boeiend gevecht waarbij overigens de dreigingen vooral van Feike kwamen, vooral toen de zwarte h-pion van het bord verdwenen was en Feike langs die lijn dreigde binnen te vallen. In een complexe stelling waarbij de zware stukken elkaar over en weer bestookten, maakte zwart een tactische fout waarna Feike mat kon forceren. Zijn tegenstander liet het niet zover komen en gaf zich over.

De twee volgende beslissingen vielen ongeveer tegelijkertijd, aan de borden 3 en 8. Jan had aan het achtste bord een goede en gevaarlijke stelling opgebouwd en kwam een pion voor. In plaats van daar tevreden mee te zijn, stortte hij zich in een soort alles-of-niets aanval waarbij hij om te beginnen een toren offerde en vervolgens zo ongeveer alle witte stukken pende om de koning van zijn tegenstander mat te zetten. Maar wit verdedigde zich secuur en koelbloedig en Jan kwam er niet doorheen. Zo werd zijn heroïek niet beloond en was de eerste nul voor ASVN een feit.
De marge van drie werd echter meteen weer hersteld doordat Karel de vijandelijke koning mat zette, na een partij waarin hij steeds in het voordeel was geweest. Eerst veroverde hij een stuk voor twee pionnen, later kwam daar nog meer hout bij. Zijn tegenstander had, volgens de neutrale toeschouwer, best wel eerder mogen opgeven maar er is natuurlijk geen regel die dat voorschrijft. Karel liet zich echter niet uit zijn concentratie brengen en maakte de partij professioneel af.

De zesde beslissing van de avond viel aan het eerste bord en dat gaf even een domper, want Gavin, die de partij goed had opgebouwd en een mooi positioneel voordeel had verkregen, vergaloppeerde zich in het late middenspel en kon meteen opgeven. Daarmee werd de voorsprong weer tot twee punten teruggebracht, nog niet funest natuurlijk, maar we hadden nog wel een halfje nodig.
Dat halfje werd ons in de schoot geworpen toen Gerards tegenstander remise aanbood zonder dat eerst met zijn teamleider te overleggen. Gerard aarzelde niet en nam het aanbod met beide handen aan, temeer omdat het geen eenvoudige partij was geweest waarin hij heel secuur had moeten spelen om de stand in evenwicht te houden. Daarmee was de overwinning voor ASVN veilig gesteld.