Maar los daarvan ben ik van mening dat er deze keer twee extra prijzen zouden moeten worden toegekend: de prijs voor de Grootste Gentleman en de prijs voor de Vreselijkste Knoeier. De prijs voor de Grootste Gentleman gaat zonder enige twijfel naar Wilfried. In zijn partij tegen PieterJan was het lang onduidelijk wie aan de winnende hand was, maar na een reeks uitgekiende manoeuvres slaagde Wilfried erin een zwarte vrijpion op de tweede lijn te krijgen, buiten bereik van de witte stukken. Alvorens deze pion tot dame te laten promoveren moest zijn koning eerst nog even een wit pionnetje op de h-lijn onschadelijk maken. En wat deed hij vervolgens, denkt u? Speelde hij het winnende g2-g1D? Nee, dan kent u Wilfried niet. Hij bedacht zich geen seconde en... bood zijn tegenstander remise aan! Grote klasse van Wilfried! Buitencategorie! Persoonlijk vind ik dat PieterJan dat aanbod eigenlijk had moeten afwijzen, dan zou de prijs voor de Grootste Gentleman naar hem zijn gegaan. Maar ja, wie ben ik.
Dat wordt nu duidelijk uit de toelichting op de tweede extra prijs, die voor de Vreselijkste Knoeier. Daarvoor moeten we bij de partij zijn die Colijn en ik tegen elkaar speelden. Om het geknoei in zijn volle glorie aan u te tonen, geef ik de eerste dertien zetten van deze partij integraal - met na iedere zet van zwart de beoordeling van de stelling door Fritz11 (op level 17).
1. e4 e5 (0,13) 2. Pf3 Pc6 (0,16) 3. Lc4 Lc5 (0,08) 4. c3 Pf6 (0,20) 5. d4 Lb6? (0,64) De theorie schrijft hier 5...exd4 voor. 6. dxe5 Pxe4?? (2,84) Dit had toch echt Pg4 moeten zijn. 7. Dd5 Lxf2+ (2,90) 8. Ke2 0-0? (3,59) 8...De7 was hier aangewezen. 9. Dxe4 Lb6? (4,00) 9...d5 had tot actievere verdediging geleid. 10. Pg5 g6 (4,20) Gedwongen. 11. Tf1 d5 (4,18) 12. Lxd5 Lf5? (10,76) "Bagger!" zou Karel gebromd hebben. 13. Txf5! Pe7 (14,67)
Zie het diagram. Is het niet diep tragisch? Wat een knoeiwerk!
Na dertien zetten staat Colijn een loper en een paard achter, in een stelling waarbij het predikaat 'volstrekt hopeloos voor zwart' het understatement van het jaar zou zijn.
In een gewone partij zou dit een goed moment voor wit zijn geweest om even wat extra tijd uit te trekken,
ten einde te bepalen hoe de trekker overgehaald zou moeten worden. Dan komt bijvoorbeeld 14. Dh4 vanzelf bovendrijven, of het eenvoudige 14. Lxf7+.
Daar hoef je geen wonderschaker voor te zijn. Maar ja, dit was een snelschaakpotje - en in mijn overmoed dacht ik de stelling nog verder te kunnen compliceren:
14. Pe6????? (0,64) Vraagtekens schieten tekort! Weg, alle voordeel! Weg, glorieuze winstpartij! In één klap alles naar de bliksem geholpen!
Natuurlijk bedacht Colijn zich geen moment en sloeg mijn toren met zijn g-pion, daardoor meteen mijn dame aanvallend.
Daarna deed ik consequent geen enkele goede zet meer en een paar minuten later kon ik de partij, diep gefrustreerd, opgeven.
De prijs voor de Vreselijkste Knoeier kwam door dit alles niet bij Colijn terecht, maar bij ondergetekende.
Een terechte winnaar...dat dan weer wel.
